Συναντήσεις - συζητήσεις

Αρχική » Δραστηριότητες » Συναντήσεις - συζητήσεις
Η ΕΜΝΕ οργανώνει από το 1975 στα Γραφεία της, ανά δεκαπενθήμερο περίπου και ημέρα Τετάρτη, δημόσιες ομιλίες-συζητήσεις σε θέματα νεοελληνικού κυ­ρίως ενδιαφέροντος. Πλήρες χρονικό των συναντήσεων αυτών από το 1975 μπορείτε να δείτε εδώ. Οι δεκαπενθήμερες συναντήσεις πήραν από το 1977 και ύστερα, τη μορφή ομιλιών σε ειδικά θέ­ματα. Βασική επιδίωξη της ΕΜΝΕ είναι οι ανακοινώσεις να έχουν, κατά το δυνατόν, σεμιναριακό χαρακτήρα: να αναφέρονται δηλαδή σε ένα συγκεκριμένο θέμα, νεοελληνικού ή ιστοριογραφικού γενικά ενδιαφέροντος, το οποίο αποτελεί αντικείμενο μελέτης του ομιλη­τή, και να επιτρέπουν τον διάλογο με το ακροατήριο. Το πρό­γραμμα των ομιλιών καταρτίζεται από την Επιτροπή Παρουσιά­σεων, η οποία αναζητά τους ομιλητές στον κύκλο των νεοελληνι­στών, με την ευρεία έννοια του όρου, αλλά και στον χώρο των ιστορικών γενικά και των επιστημόνων με ιστοριογραφικά ενδια­φέροντα. Επιδίωξη της Επιτροπής είναι να αντιπροσωπεύονται στο πρόγραμμα, κατά το δυνατόν, όλοι οι τομείς της ιστορικής επιστήμης.

Οι ομιλίες έχουν συνήθως τον χαρακτήρα της παρουσίασης μιας ερευνητικής εργασίας «εν τω γίγνεσθαι», χωρίς να αποκλείον­ται βέβαια και οι παρουσιάσεις ολοκληρωμένων εργασιών. Στόχος της Εταιρείας πάντως είναι οι ομιλίες να μην είναι εξαντλητικές και να επιτρέπουν τη συμμετοχή του ακροατηρίου. Η διαδικασία που ακολουθείται είναι συνήθως η ακόλουθη: Ο ομιλητής παρου­σιάζει σε γενικές γραμμές το θέμα του, που μπορεί να είναι και αντικείμενο διδακτορικής διατριβής, τις μεθοδολογικές επιλογές του, τα προβλήματα που συναντά στην έρευνα και τη μελέτη του θέματός του και τους τρόπους με τους οποίους προσπάθησε να τα αντιμετωπίσει. Ακολουθεί συζήτηση πάνω στα ζητήματα που έθε­σε ο ομιλητής και αναζητούνται μέσα από τον διάλογο εναλλα­κτικοί δρόμοι για την αντιμετώπιση των θεωρητικών και ερευνη­τικών προβλημάτων. Η παρακολούθηση των ομιλιών από το ακροα­τήριο και η συμμετοχή του στη συζήτηση διευκολύνεται απο μι­κρές περιλήψεις ή άλλα σχετικά κείμενα που o εισηγητής μοιρά­ζει πριν από την ομιλία του. Παράλληλα με τις ομιλίες αυτές, γίνονται συλλογικές παρουσιάσεις ερευνητικών εργασιών και ανοι­χτές συζητήσεις πάνω σε ποικίλα θέματα και προβλήματα της σύγχρονης ιστοριογραφίας.

Από το φθινόπωρο του 2003 όταν καταρτίζεται το πρόγραμμα των παρουσιάσεων, ορίζονται για κάθε μία από αυτές ένας, δύο ή και περισσότεροι "συζητητές", ειδικοί δηλαδή κατά τεκμήριο ερευνητές, οι οποίοι με τις παρατηρήσεις και τις παρεμβάσεις τους, όταν ο ομιλητής τελειώσει, συμβάλλουν στο να ακολουθήσει μία δημιουργική συζήτηση.

Αν είσαι ερευνήτρια/ερευνητής και θέλεις να παρουσιάσεις τη δουλειά σου στο πλαίσιο των συναντήσεων της ΕΜΝΕ, ή αν θέλεις να προτείνεις οτιδήποτε σχετικό με τις συναντήσεις-συζητήσεις, στείλε μας ένα μήνυμα από εδώ, δίνοντας όλες τις απαραίτητες πληροφορίες (ιδιότητα, θέμα, πλαίσιο της έρευνας).


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ-ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ


ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ 2018
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΟΜΙΛΗΤΕΣ-ΣΥΖΗΤΗΤΕΣ ΘΕΜΑ - ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τετάρτη, 21.2.2018 Γιώργος Ρεγκούκος

Συζητήτριες: Άντα Διάλλα, Μαρία-Χριστίνα Χατζηιωάννου
Τι απέγιναν οι Ρώσοι ευγενείς;

Οι μεθοδολογικές προκλήσεις που παρουσιάζονται στην ιστορική μελέτη της Αυτοκρατορικής Ρωσίας δυσχεραίνουν την προσπάθεια να εξηγηθεί η εξαφάνιση των γαιοκτημόνων ως αναγνωρίσιμης κοινωνικής τάξης στα τέλη της περιόδου. Η εφαρμογή των αναλυτικών και στατιστικών εργαλείων της Ανάλυσης Κοινωνικών Δικτύων (SNA) μας επιτρέπει να ανιχνεύσουμε πολιτικά ρεύματα κατά τη μεταρρυθμιστική περίοδο και να εξαγάγουμε ασφαλή συμπεράσματα για τις ως επί το πλείστον ανεπίσημες εκφάνσεις ταξικής και πολιτικής σύμπλευσης-συσπείρωσης σε ένα κατεξοχήν ετερογενές κοινωνικό στρώμα. Τα συμπεράσματα που εξάγονται με τη χρήση της SNA είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα: Παρατηρείται ότι η στάση των γαιοκτημόνων δεν ήταν διόλου παθητική, αλλά κυρίως ότι η ταξική τους συνείδηση παραμένει και –σε ορισμένες περιπτώσεις– ενισχύεται έως το τέλος της περιόδου. Οι νέοι πολιτικοί σχηματισμοί που διαμορφώνονται στις επαρχίες δεν θα μπορούσαν να είχαν αποτυπωθεί αλλιώς για τον απλούστατο λόγο πως η λειτουργία τέτοιων θεσμών απαγορευόταν από το αυταρχικό καθεστώς. Με βάση την ανάλυση αυτή οδηγούμαστε σε μια νέα ερμηνεία: οι ευγενείς της Ρωσίας, κρίσιμο συστατικό στοιχείο του τριπτύχου «Αυταρχία – Ορθοδοξία – Έθνος» που συμπυκνώνει το «επίσημο δόγμα» της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, δεν θα απολέσουν την ταξική τους ταυτότητα. Αντίθετα, θα την ενισχύσουν, θα μεταλλάξουν τη σχέση τους με την κεντρική εξουσία και θα λάβουν δάνειο ζωής έως το 1905, οπότε και παύουν να παίζουν οποιοδήποτε ρόλο στην πολιτική ζωή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Τετάρτη, 28.2.2018 Κώστας Λάππας

Συζητητής: Τριαντάφυλλος Σκλαβενίτης
Ο Αναστάσιος Σπάχος και η «Ελληνική Νομαρχία»: ξαναπιάνοντας το νήμα απ᾽ την αρχή

Η Ελληνική Νομαρχία, τυπωμένη ανώνυμα το 1806 στην Ιταλία (Λιβόρνο), έχει αποδοθεἰ κατά καιρούς σε διάφορα πρόσωπα. Ο Ανδρέας Παπαδόπουλος Βρετός, που την βιβλιογράφησε για πρώτη φορά το 1857, αντλώντας υποθέτω από προφορικές μαρτυρίες, θεώρησε ως συγγραφέα της τον γιαννιώτη έμπορο στο Άμστερνταμ Σπυρίδωνα Σπάχο. Η άποψη αυτή αμφισβητήθηκε το 1869 από τον Κωνσταντίνο Σάθα, ο οποίος προσέγραψε το έργο, με βάση προφορικές και πάλι μαρτυρίες, στον Ιωάννη Κωλέττη. Ο κατάλογος των «υποψήφιων» συγγραφέων θα διευρυνθεί στον 20ό αιώνα. Δίπλα στα ονόματα του Σπάχου και του Κωλέττη θα προστεθούν τα ονόματα πλειάδας λογίων, από τον Γεώργιο Καλαρά ώς τον Αθανάσιο Ψαλίδα και τον Αδαμάντιο Κοραή.
Στην ανακοίνωσή μου ξαναπιάνω το νήμα απ’ την αρχή, επιστρέφοντας στον Σπάχο. Είναι ήδη γνωστό ότι Σπάχος με μικρό όνομα Σπυρίδων δεν υπάρχει. Στην πραγματικότητα πρόκειται για τον έμπορο Αναστάσιο Σπάχο, που είχε γεννηθεί στα Γιάννινα περί το 1782 και έζησε στο Λιβόρνο για δέκα περίπου χρόνια (ώς το 1809/1810) και κατόπιν στο Άμστερνταμ. Το 1827 ήρθε στην Ελλάδα και υπηρέτησε ως ταμίας σε ένα στρατιωτικό σώμα στη Ναύπακτο, όπου και πέθανε το 1830.
Αλλά θα μπορούσε ο Αναστάσιος Σπάχος να είναι ο συγγραφέας της Ελληνικής Νομαρχίας; Μελετώντας εδώ και αρκετά χρόνια τα σωζόμενα, επιστολικά κυρίως, κείμενα του Σπάχου, είχα διαπιστώσει κάποια κοινά στοιχεία ανάμεσα σ᾽ αυτά και στην Ελληνική Νομαρχία, που καθιστούν πιθανή την υπόθεση της προσγραφής της στον ηπειρώτη έμπορο. Την υπόθεση αυτή ήρθε να ενισχύσει ένα πρόσφατο εύρημα. Αναζητώντας τεκμήρια της παρουσίας του Σπάχου στην Ολλανδία, εντόπισα κατάλογο δημοπρασίας δύο βιβλιοθηκών που πραγματοποιήθηκε στο Άμστερνταμ το 1839. Η μία από τις βιβλιοθήκες ανήκε στον Σπάχο. Ανάμεσα στα βιβλία, τα οποία προφανώς ο Σπάχος είχε αφήσει στο Άμστερνταμ φεύγοντας για την Ελλάδα το 1827, περιλαμβάνονται 103 αντίτυπα της Ελληνικής Νομαρχίας. Το τεκμήριο αυτό επιβάλλει να εξετάσουμε πιο συστηματικά τα χρόνια της παραμονής του Σπάχου στο Λιβόρνο: να δούμε το πολιτικό και ιδεολογικό κλίμα μέσα στο οποίο έζησε, τον κύκλο του και τα διαβάσματά του (κάποια στοιχεία προκύπτουν από τον κατάλογο της βιβλιοθήκης του) και τις δυνατότητες που είχε να συγγράψει ένα επαναστατικό κείμενο σαν την Ελληνική Νομαρχία.
Τετάρτη, 7.3.2018 Γιώργος Γάσιας

Συζητητές: Χριστίνα Αγριαντώνη, Σωκράτης Πετμεζάς
Η εφαρμογή της αγροτικής μεταρρύθμισης στη Θεσσαλία του Μεσοπολέμου

Έπειτα από τους διαδοχικούς πολέμους της δεκαετίας 1912-1922 και τη βίαιη μετακίνηση ενός και πλέον εκατομμυρίου προσφύγων, το ζήτημα της αποκατάστασής τους έθεσε σε προτεραιότητα και την επίλυση του αγροτικού ζητήματος στο ελληνικό κράτος. Η διαδικασία της διανομής κλήρων γης σε γηγενείς χωρικούς και πρόσφυγες, η εφαρμογή της αγροτικής μεταρρύθμισης δηλαδή, νομοθετήθηκε το 1917 και υπήρξε ο ακρογωνιαίος λίθος για το μετασχηματισμό της υπαίθρου στο Μεσοπόλεμο.
Η παρουσίαση, λοιπόν, εστιάζει ακριβώς σε αυτό το θέμα. Πιο συγκεκριμένα επιδιώκει να παρουσιάσει τις συνθήκες που προετοίμασαν την εφαρμογή της, να αποτυπώσει τις ευρύτερες επιλογές των πολιτικών ιθυνόντων και των κρατικών αξιωματούχων της εποχής, να περιγράψει το μηχανισμό της εφαρμογής της και να αναδείξει την καίρια συμβολή της στις δομικές αλλαγές που συντελέστηκαν τότε στην ύπαιθρο.
Τετάρτη, 21.3.2018 Ελένη Κυραμαργιού – Κατερίνα Χριστοφοράκη

Συζητήτρια: Ντίνα Βαΐου
«Προσφυγικές γειτονιές του Πειραιά - Από την ανάδυση στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης». Μια πρώτη αποτίμηση του ερευνητικού προγράμματος

Από τον Ιανουάριο του 2017 το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υλοποιούν το ερευνητικό πρόγραμμα «Προσφυγικές γειτονιές του Πειραιά - Από την ανάδυση στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης». Πρόκειται για ένα διεπιστημονικό ερευνητικό πρόγραμμα, που διεξάγεται με τη χρηματοδότηση της Περιφέρειας Αττικής και επιχειρεί να μελετήσει το σύνολο των προσφυγικών συνοικισμών που αναπτύχθηκαν στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά μετά το 1922. Μέσα από το πρόγραμμα θα διασωθεί και θα αναδειχθεί η προσφυγική ιστορία και η πολεοδομία των γειτονιών του Πειραιά. Στόχος του προγράμματος είναι η δημιουργία του πολεοδομικού και ιστορικού άτλαντα του προσφυγικού Πειραιά.
Η έρευνα εστιάζει στην αστική ανάπτυξη του Πειραιά ξεκινώντας από το πρώτο διάστημα μετά την εγκατάσταση των προσφύγων. Η εικόνα της πόλης που γεμίζει άστεγους πρόσφυγες, των συνοικισμών που ξεπετάγονται «μέσα σε μια νύχτα» και γιγαντώνονται σε πολύ μικρό διάστημα κυριαρχεί στην ελληνική ιστοριογραφία. Στο πλαίσιο του προγράμματος μελετάται το «είδος» και ο τρόπος εγκατάστασης, η ύπαρξη ή μη μέριμνας και βοήθειας από τους αρμόδιους φορείς και το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην αστική εξέλιξη των προσφυγικών συνοικισμών από τα πρώτα αυτοσχέδια παραπήγματα έως την υλοποίηση του κρατικού σχεδίου αστικής αποκατάστασης τη δεκαετία του 1960. Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα αξιοποιούνται αρχεία των φορέων αποκατάστασης, αρχεία που έχουν μελετηθεί αποσπασματικά ή που παραμένουν ανεξερεύνητα. Στόχος είναι να χαρτογραφηθούν οι πρόχειροι αρχικοί καταυλισμοί, οι αυτοσχέδιοι συνοικισμοί του Πειραιά καθώς και οι οργανωμένες προσπάθειες που ακολούθησαν. Η τοποθέτησή τους σε ένα διαδραστικό ψηφιακό χάρτη, όπου θα απεικονίζονται οι τροποποιήσεις ανάλογα με τις οικιστικές αλλαγές του κάθε συνοικισμού, αποτελεί επίσης στόχο του προγράμματος.
Τετάρτη, 25.4.2018 Γιάννης Κόκκωνας

Συζητητές: Βάλτερ Πούχνερ, Άθως Δανέλλης 
Τα λανθάνοντα χειρόγραφα του «αγράμματου» Σωτήρη Σπαθάρη. Προς το τέλος της μεγάλης περιπέτειας ενός σπουδαίου αυτοβιογραφικού (και όχι μόνο) έργου

Ο καραγκιοζοπαίχτης και οικοδόμος Σωτήρης Σπαθάρης (1892-1974) δεν πήγε σαν παιδί στο σχολείο. Έμαθε να γράφει με τη βοήθεια ενός παιδικού φίλου του, χρησιμοποιώντας  σαν «αναγνωστικό» τους σταυρούς του νεκροταφείου της γειτονιάς του, όπου έβρισκε γράμματα «καθαρά και μεγάλα». Να διαβάσει με άνεση φαίνεται ότι δεν μπορούσε και μάλλον δεν διάβασε ποτέ του κανένα βιβλίο. Τα λίγα γράμματα που έμαθε του επέτρεψαν να αλληλογραφεί, να σκαρώνει τα ανορθόγραφα «προγράμματα» για τις παραστάσεις του και να γράψει το γοητευτικό βιβλίο Απομνημονεύματα και η τέχνη του Καραγκιόζη, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1960 και είναι μία από τις σπουδαιότερες πηγές της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου σκιών. Το βιβλίο αυτό ωστόσο περιέχει όσα ξαναθυμήθηκε ο Σπαθάρης το 1958-59, στα 66 του χρόνια, από τα πολύ περισσότερα που είχε γράψει από το 1950 ώς το 1953, αναπτύσσοντας ένα πρώτο κείμενο που είχε συντάξει το 1945. Τα χειρόγραφα του 1945 και του 1950-53 δεν τα είχε στα χέρια του ο Σπαθάρης το 1958-59, όταν έγραφε το βιβλίο που γνωρίζουμε. Κείμενα γοητευτικά και εξαιρετικά πλούσια, το δεύτερο μάλιστα σχεδόν τριπλάσιο σε έκταση από το εκδεδομένο, παρέμειναν ανέκδοτα και ως πρόσφατα άγνωστα. Στη συνάντηση-συζήτηση της 25ης Απριλίου 2018 θα γίνει λόγος για τον τρόπο που γράφτηκαν, για τη γλωσσική μορφή, τα περιεχόμενα και την έκτασή τους, για τις επεμβάσεις των συνεργατών του Σπαθάρη, για ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο έκδοσής τους τη δεκαετία του 50 που δεν ευοδώθηκε  και για την προετοιμασία της έκδοσης που ελπίζεται ότι θα τερματίσει τη μεγάλη τους περιπέτεια.
Τετάρτη, 30.5.2018 Κατερίνα Δέδε

Συζητητές: Νίκος Αλιβιζάτος, Ηλίας Νικολακόπουλος
Η «ξεχασμένη» Γερουσία του Μεσοπολέμου

Στον 20ό αιώνα, και πιο συγκεκριμένα το 1927, θεσπίστηκε εκ νέου ως δεύτερο νομοθετικό σώμα η Γερουσία. Παρά τη βραχύβια παρουσία της στο πολιτικό στερέωμα -καταργήθηκε το 1935 με διάταγμα-, η μεσοπολεμική Γερουσία διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πολιτικά τεκταινόμενα της περιόδου. Στο πλαίσιο μιας ευρύτερης μελέτης για τους λόγους που οδήγησαν στη θέσπιση της Γερουσίας την περίοδο του Μεσοπολέμου, η παρουσίαση θα εστιάσει σε δύο ζητήματα. Το πρώτο αφορά την ίδια τη θέσπισή της μετά από «περιπέτειες» στο σύνταγμα του 1927, απόληξη μιας συζήτησης που είχε ξεκινήσει ήδη από την αναθεώρηση του συντάγματος του 1911. Το δεύτερο αφορά τον ιδιότυπο τρόπο συγκρότησης του σώματος των γερουσιαστών με τη διάκρισή τους σε άμεσα εκλεγόμενους, με εθνικές εκλογές, και έμμεσα εκλεγόμενους από συγκεκριμένες «επαγγελματικές οργανώσεις».
Τετάρτη, 6.6.2018

 
Σεθέλος Ισίδωρος Μπάλιος

Συζητητές: Σωτήρης Ριζάς, Μάγδα Φυτιλή
Η Ελλάδα και η Ισπανία από τη δικτατορία στην ΕΟΚ. Ενταξιακές διαπραγματεύσεις, σοσιαλιστικά κόμματα και διμερείς σχέσεις, 1975-1985
 
Ήδη από τους πρώτους μήνες της δημοκρατικής μετάβασης στην Ελλάδα και την Ισπανία, η επιθυμία πλήρους ένταξης στην ΕΟΚ έγινε ο πρωταρχικός στόχος της εξωτερικής πολιτικής τόσο της ελληνικής όσο και της ισπανικής κυβέρνησης. Η Ελλάδα υπέβαλε το αίτημα πλήρους ένταξης το καλοκαίρι του 1975, μετά από την ψήφιση του νέου Συντάγματος, και έγινε πλήρες μέλος το 1981, ενώ η Ισπανία παρουσίασε το αίτημά της δύο χρόνια αργότερα, μετά από τις πρώτες δημοκρατικές εκλογές το καλοκαίρι του 1977 και εντάχθηκε στην ΕΟΚ το 1986. Το ζήτημα της ένταξης στην ΕΟΚ ήταν και στις δύο χώρες κεντρικό θέμα των πολιτικών συζητήσεων μεταξύ των κομμάτων, κυρίως μετά το δεύτερο μισό του 1977 και τις πρώτες εκλογές στην Ισπανία, καθώς και τις δεύτερες μεταπολιτευτικές εκλογές στην Ελλάδα.
Στην παρούσα ανακοίνωση, αξιοποιώντας υλικό της υπό εκπόνηση διδακτορικής διατριβής, θα επιχειρηθεί η συγκριτική ανάλυση των λόγων, καθώς η ελληνική και η ισπανική κυβέρνηση υπέβαλαν αίτημα πλήρους ένταξης στην ΕΟΚ σε σύντομο χρόνο από την έναρξη της διαδικασίας εκδημοκρατισμού, και της στάσης των σοσιαλιστικών κομμάτων έναντι της Ευρώπης, του ΠΑΣΟΚ και του PSOE. Τα κόμματα αυτά είχαν αναδειχθεί σε αξιωματική αντιπολίτευση από το 1977 και σχημάτισαν αυτοδύναμες κυβερνήσεις το 1981 και το 1982 αντίστοιχα. Ακόμα, θα προσπαθήσω να εξετάσω τον τρόπο που το ζήτημα της ένταξης στην ΕΟΚ επηρέασε τις διμερείς σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ισπανίας από το 1977 μέχρι και την ολοκλήρωση των ισπανικών διαπραγματεύσεων το 1985.
Oι συναντήσεις-συζητήσεις γίνονται στα γραφεία της Eταιρείας, Zωσίμου 11 (κάθετος Λασκάρεως) και είναι δημόσιες. Aρχίζουν στις 8.00 το βράδυ.
EΠITPOΠH ΣYNANTHΣEΩN-ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ:
Βαγγέλης Σαράφης (vagsar@hotmail.com), Κατερίνα Δέδε (kdede@eie.gr), Έλλη Δρούλια (e.droulia@parliament.gr), Βαγγέλης Καραμανωλάκης (karamanolakis@askiweb.gr), Μαριτίνα Λεοντσίνη  (maritinaleontsini@gmail.com), Μαρία Μάμαλη (mariamamali8@gmail.com), Ίκαρος Μαντούβαλος  (ikmadou@yahoo.gr), Κώστας Μέκκας (k.mekkas@yahoo.com), Νίκος Μέλιος (meliosni@otenet.gr), Ελένη Μπενέκη (BenekiE@piraeusbank.gr), Γιάννης Παπακονδύλης  (john_papak@hotmail.com), Τάσος Σακελλαρόπουλος  (sakellaropoulos@benaki.gr), Χρήστος Τριανταφύλλου  (vivawarlocks@yahoo.gr), Ελένη Τσουραπά (etsourapa@hotmail.com), Διονύσης Φαραός  (dionysisfaraos@gmail.com), Μιχάλης Φέστας (michfest@hotmail.com), Φιλίππα Χορόζη (filippa.chorozi@gmail.com)
Αν θέλετε το πρόγραμμα σε αρχείο pdf, κάντε κλικ εδώ παρακάτω αριστερά, στο κουμπί Κατέβασμα αρχείου 

Χρονικό των συναντήσεων-συζητήσεων από το 1975

 
Κατέβασμα αρχείου
Τελευταία νέα
Επόμενη συνάντηση-συζήτηση, 30.5.18
22/03/2018
Επόμενη συνάντηση-συζήτηση, 30.5.18
Νέο πρόγραμμα συναντήσεων-συζητήσεων
28/02/2018
Δημοσιεύθηκε το νέο πρόγραμμα συναντήσεων-συζητήσεων (Φεβρουάριος -Ιούνιος 2018)