Συναντήσεις - συζητήσεις

Αρχική » Δραστηριότητες » Συναντήσεις - συζητήσεις
Η ΕΜΝΕ οργανώνει από το 1975 στα Γραφεία της, ανά δεκαπενθήμερο περίπου και ημέρα Τετάρτη, δημόσιες ομιλίες-συζητήσεις σε θέματα νεοελληνικού κυ­ρίως ενδιαφέροντος. Πλήρες χρονικό των συναντήσεων αυτών από το 1975 μπορείτε να δείτε εδώ. Οι δεκαπενθήμερες συναντήσεις πήραν από το 1977 και ύστερα, τη μορφή ομιλιών σε ειδικά θέ­ματα. Βασική επιδίωξη της ΕΜΝΕ είναι οι ανακοινώσεις να έχουν, κατά το δυνατόν, σεμιναριακό χαρακτήρα: να αναφέρονται δηλαδή σε ένα συγκεκριμένο θέμα, νεοελληνικού ή ιστοριογραφικού γενικά ενδιαφέροντος, το οποίο αποτελεί αντικείμενο μελέτης του ομιλη­τή, και να επιτρέπουν τον διάλογο με το ακροατήριο. Το πρό­γραμμα των ομιλιών καταρτίζεται από την Επιτροπή Παρουσιά­σεων, η οποία αναζητά τους ομιλητές στον κύκλο των νεοελληνι­στών, με την ευρεία έννοια του όρου, αλλά και στον χώρο των ιστορικών γενικά και των επιστημόνων με ιστοριογραφικά ενδια­φέροντα. Επιδίωξη της Επιτροπής είναι να αντιπροσωπεύονται στο πρόγραμμα, κατά το δυνατόν, όλοι οι τομείς της ιστορικής επιστήμης.

Οι ομιλίες έχουν συνήθως τον χαρακτήρα της παρουσίασης μιας ερευνητικής εργασίας «εν τω γίγνεσθαι», χωρίς να αποκλείον­ται βέβαια και οι παρουσιάσεις ολοκληρωμένων εργασιών. Στόχος της Εταιρείας πάντως είναι οι ομιλίες να μην είναι εξαντλητικές και να επιτρέπουν τη συμμετοχή του ακροατηρίου. Η διαδικασία που ακολουθείται είναι συνήθως η ακόλουθη: Ο ομιλητής παρου­σιάζει σε γενικές γραμμές το θέμα του, που μπορεί να είναι και αντικείμενο διδακτορικής διατριβής, τις μεθοδολογικές επιλογές του, τα προβλήματα που συναντά στην έρευνα και τη μελέτη του θέματός του και τους τρόπους με τους οποίους προσπάθησε να τα αντιμετωπίσει. Ακολουθεί συζήτηση πάνω στα ζητήματα που έθε­σε ο ομιλητής και αναζητούνται μέσα από τον διάλογο εναλλα­κτικοί δρόμοι για την αντιμετώπιση των θεωρητικών και ερευνη­τικών προβλημάτων. Η παρακολούθηση των ομιλιών από το ακροα­τήριο και η συμμετοχή του στη συζήτηση διευκολύνεται απο μι­κρές περιλήψεις ή άλλα σχετικά κείμενα που o εισηγητής μοιρά­ζει πριν από την ομιλία του. Παράλληλα με τις ομιλίες αυτές, γίνονται συλλογικές παρουσιάσεις ερευνητικών εργασιών και ανοι­χτές συζητήσεις πάνω σε ποικίλα θέματα και προβλήματα της σύγχρονης ιστοριογραφίας.

Από το φθινόπωρο του 2003 όταν καταρτίζεται το πρόγραμμα των παρουσιάσεων, ορίζονται για κάθε μία από αυτές ένας, δύο ή και περισσότεροι "συζητητές", ειδικοί δηλαδή κατά τεκμήριο ερευνητές, οι οποίοι με τις παρατηρήσεις και τις παρεμβάσεις τους, όταν ο ομιλητής τελειώσει, συμβάλλουν στο να ακολουθήσει μία δημιουργική συζήτηση.

Αν είσαι ερευνήτρια/ερευνητής και θέλεις να παρουσιάσεις τη δουλειά σου στο πλαίσιο των συναντήσεων της ΕΜΝΕ, ή αν θέλεις να προτείνεις οτιδήποτε σχετικό με τις συναντήσεις-συζητήσεις, στείλε μας ένα μήνυμα από εδώ, δίνοντας όλες τις απαραίτητες πληροφορίες (ιδιότητα, θέμα, πλαίσιο της έρευνας).


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ-ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ


ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ 2017
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΟΜΙΛΗΤΕΣ-ΣΥΖΗΤΗΤΕΣ ΘΕΜΑ - ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τετάρτη, 15.2.2017 Νίκος Καραπιδάκης

Συζητήτρια: Νικολέτα Γιαντσή
Οι μεσαιωνικές σπουδές σήμερα

Πού βρίσκονται σήμερα οι μεσαιωνικές σπουδές; Ποια είναι η διαφορά του δημοσίου λόγου περί Μεσαίωνα και των επιστημονικών σπουδών για τον Μεσαίωνα. Ποια εικόνα έχουμε σήμερα για τα μεγάλα και παραδοσιακά θέματα των μεσαιωνικών σπουδών; Μέσα από ποιους δρόμους και ποιες μεθόδους έχουν ανανεωθεί οι μεσαιωνικές σπουδές καθώς και η γνώση που έχουμε σήμερα γι’ αυτήν την περίοδο, που σήμερα θεωρούμε όλο και μακρύτερη και εκτεινόμενη έξω από τα παραδοσιακά της όρια μεταξύ του 5ου και του 15ου αιώνα.
Τετάρτη, 8.3.2017 Θανάσης Γάλλος

Συζητητές:
Κώστας Γαγανάκης
Άννα Καρακατσούλη
Ροβεσπιέρος: Μύθοι και πραγματικότητες

Ο  Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος ήταν 31 ετών όταν ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση, και 36 ετών όταν εκτελέστηκε. Η πενταετής δράση του ήταν τόσο πυκνή που σημάδεψε όσο κανένας άλλος την πορεία της Επανάστασης και κατά συνέπεια την ιστορία της νεότερης Ευρώπης. Ελάχιστες ήταν οι ιστορικές και πολιτικές προσωπικότητες των οποίων η ζωή και το έργο παραποιήθηκε και διαστρεβλώθηκε όσο η ζωή και το έργο του Ροβεσπιέρου. Όπως και ελάχιστες ιστορικές και πολιτικές προσωπικότητες περιβλήθηκαν τους μύθους, με τους οποίους περιβλήθηκε η πολιτική του δράση. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα, η πολιτική του φυσιογνωμία δαιμονοποιήθηκε από σημαντικούς ιστορικούς του αιώνα, από τον Μισελέ μέχρι τον Ωλάρ, και το πορτραίτο που κυριάρχησε για τον Ροβεσπιέρο ήταν αυτό του αρχηγού και ιθύνοντα νου της Γαλλίας επί Τρομοκρατίας, του «αιμοσταγούς τέρατος», του δικτάτορα και του ανθρώπου στον οποίο φορτώθηκαν όλα τα εγκλήματα της συγκεκριμένης περιόδου. Έπρεπε να φτάσουμε στη δεκαετία του 1920 για να αρχίσουν οι μεγάλοι μαρξιστές ιστορικοί της Επανάστασης, ιδίως, ο Ματιέ και ο Λεφέβρ, να αποκαθιστούν την ιστορική πραγματικότητα, φτάνοντας ωστόσο κάποιες φορές στο αντίθετο άκρο, στην ηρωοποίηση δηλαδή και στον εξωραϊσμό του προσώπου. Στο επίπεδο όμως της δημόσιας σφαίρας η υστεροφημία του είχε πολύ διαφορετική ιστορία πορεία. Σήμερα, και από μία ασφαλή πλέον χρονική απόσταση, θεωρούμε πως μπορεί να γίνει μία νηφάλια και ισορροπημένη προσέγγιση και ανάλυση της πορείας και της δράσης του Μαξιμιλιανού Ροβεσπιέρου, και να αντιληφθούμε γιατί διαχρονικά εξάπτει ιδεολογικά και πολιτικά πάθη. Η παρουσίαση θα επικεντρωθεί τόσο στο επίπεδο της ιστοριογραφίας όσο και σε εκείνο της δημόσιας σφαίρας, επιχειρώντας να μελετήσει την παράλληλη αυτήν πορεία.
Τετάρτη, 22.3.2017 Αντώνης Αντωνίου

Συζητητές:
Χάρης Αθανασιάδης, Νίκος Χριστοφής
Τουρκία και Τουρκοκύπριοι τη δεκαετία του 1950:
Προσλήψεις της ελληνικής Αριστεράς διαμέσου του Κυπριακού


Η αξίωση για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα αποτέλεσε κομβικό σημείο της ελληνικής πολιτικής ζωής κατά τη δεκαετία του 1950. Το Κυπριακό βρέθηκε να συνομιλεί με τα ιδεολογικά συμφραζόμενα και να προσδιορίζει τις πολιτικές αντιπαραθέσεις της περιόδου. Αναδείχτηκε ως μείζον ζήτημα για την ελληνική Αριστερά και βρέθηκε στο επίκεντρο του λόγου, των πολιτικών πρωτοβουλιών και των συμμαχιών της. Εντός του παραπάνω πλαισίου, θα διαμορφωθεί και η στάση του ΚΚΕ και της ΕΔΑ έναντι της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων. Οι τουρκικές παρεμβάσεις για την Κύπρο και η σταθερή τοποθέτηση της γειτονικής χώρας εντός του δυτικού στρατοπέδου, θα αποτελέσουν τους άξονες πάνω στους οποίους η ελληνική Αριστερά θα διατυπώσει την πολεμική της.
Σκοπός της ανακοίνωσης είναι η παρουσίαση των λόγων που αρθρώνονται από τις οργανώσεις της ελληνικής Αριστεράς έναντι της Τουρκίας και η συσχέτισή τους με τις –προϋπάρχουσες αλλά και αναδιαμορφούμενες– αντιτουρκικές τάσεις στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας. Εξετάζεται, επίσης, η συνεύρεση και η αλληλεπίδραση των αντιδυτικών αντανακλαστικών που αναπτύσσονται την εποχή αυτή με τον «παραδοσιακό» ελληνικό αντιτουρκισμό. Επιπλέον, έρχεται στο προσκήνιο και δίνεται η δυνατότητα να εξεταστεί ο πυρήνας της «εθνικής» ιδέας, όπως διατυπώθηκε και προβλήθηκε από την Αριστερά του ’50: η ιδέα ενός αντιστασιακού έθνους που καλείται να αντιμετωπίσει μια σειρά κινδύνους, την πιο άμεση και απειλητική εκδοχή των οποίων αντιπροσωπεύει η Τουρκία. Τέλος, θα αναζητηθούν οι σχηματοποιήσεις των οπτικών έναντι των Τουρκοκυπρίων.
Τετάρτη, 5.4.2017 Καίτη Πάπαρη

Συζητητές: Δήμητρα Λαμπροπούλου, Ηλίας Νικολακόπουλος
Η κόλαση είναι οι Γάλλοι:
αστική διανόηση εναντίον αστικού πνεύματος στον Μεσοπόλεμο

Η παράφραση της γνωστής ρήσης του Jean Paul Sartre επιλέγεται για να θεματοποιήσει σχηματικά όψεις των κοινωνικών και πολιτικών αντιλήψεων της συντηρητικής διανόησης του Μεσοπολέμου, που κοινός παρονομαστής τους ήταν η εναντίωση στις αρχές της Γαλλικής Επανάστασης και του Διαφωτισμού. Με αυτή την έννοια η διανοητική ιστορία των αρχών του 20ού αιώνα προσφέρει ένα δείγμα του οξύμωρου σχήματος, σύμφωνα με το οποίο η αστική διανόηση στρέφεται εναντίον του αστικού πνεύματος. Διανοούμενοι, όπως ο Κανελλόπουλος, ο Τσάτσος και ο Θεοδωρακόπουλος στην περίοδο της μεσοπολεμικής κρίσης καταδίκασαν απερίφραστα τις φιλελεύθερες αρχές από τις οποίες εκπορεύθηκε η Γαλλική Επανάσταση, με το επιχείρημα ότι το μόνο που πρόσφεραν στη νεότερη ιστορία ήταν το ηθικό και πνευματικό χάος: η αστική τάξη, παιδί του φιλελευθερισμού, του κατεξοχήν υλιστικού δόγματος, παρασυρμένη από την επιθυμία για πλουτισμό οδήγησε στη διάλυση του «πανελλήνιου εθνικού αισθήματος», ο φιλελευθερισμός λειτούργησε ως αρχή κάθε ασυδοσίας και οχλοκρατίας, οδηγώντας σε μια δημοκρατία «βασίλειο της υπερβολής» κατά Rancière. Στον αντίποδα αυτών προέτασσαν τον άριστο της κοινωνίας ως όργανο της ιστορικής ιδέας, ως έναν άλλο Προμηθέα που φέρνει τον παγκόσμιο Λόγο στην κοινωνία των ανθρώπων, καταδίκαζαν ως λαοπλάνους όσους υπόσχονταν στη «μάζα» ισότητα και ελευθερία και αποφαίνονταν ότι ο λαός δεν χρειάζεται να έχει ο ίδιος τον Λόγο, αρκεί να δηλώνει υποταγή, συμμόρφωση και σωφροσύνη. Ο Λόγος ανήκε στον φιλόσοφο, στον βασιλικό άνδρα, στους «ηνιοχούντας τους λαούς» και μια εκλεκτή μειοψηφία θα έπρεπε να εξουσιάζει την πλειοψηφία, ώστε να μην κινδυνεύει η δημοκρατία από τις επαναστατικές τάσεις της μάζας.
Τετάρτη, 26.4.2017 Dilek Ozkan

Συζητητές: Κατερίνα Γαρδίκα, Παρασκευάς Κονόρτας
Κωνσταντίνος Μουσούρος:
ο ρόλος του πρώτου οθωμανού πρέσβη στην Αθήνα (1840-1848)


Η ανακοίνωση εστιάζει στον Κωνσταντίνο Μουσούρο, ο οποίος ήταν ο πρώτος οθωμανός πρέσβης στην Αθήνα από το 1840 μέχρι το 1848. Το έτος 1840 ήταν σημαντικό για την αναθεώρηση των σχέσεων του οθωμανικού κράτους με την Ελλάδα και η αποστολή του Μουσούρου στην Αθήνα αποτελεί την αρχή των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο κρατών. Χάρη στις γλωσσικές του ικανότητες, τους οικογενειακούς δεσμούς και τις διασυνδέσεις του με υψηλά ιστάμενους Οθωμανούς κατάφερε να ανελιχθεί στη διπλωματική καριέρα του. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Αθήνα, ο ίδιος ενημέρωνε, στέλνοντας καθημερινές εκθέσεις για τα γεγονότα στην Ελλάδα και τα θέματα που απασχολούσαν την ελληνική πολιτική ζωή. Ο Μουσούρος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο, καθώς η θητεία του σηματοδότησε την απαρχή για τη στροφή της πολιτικής της Υψηλής Πύλης, σε σχέση με το ελληνικό κράτος, προς τη διπλωματική οδό. Ο ρόλος του προσώπου αποτυπώνεται επίσης στην πολιτική κρίση και στην αναστολή των ελληνο-οθωμανικών σχέσεων, που ακολούθησαν την απόπειρα δολοφονίας του στην Αθήνα το 1848. 
Τετάρτη, 10.5.2017 Στέφανος Βαμιεδάκης, Γιάννης Γονατίδης

Συζητητές: Δημήτρης Δημητρόπουλος, Αμαλία Παππά
Διερευνώντας την αρχειακή συνείδηση στην ελληνική κοινωνία: Διαπιστώσεις από τη λειτουργία του Archive Alert
 
Η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Διάσωσης Ιστορικών Τεκμηρίων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς «Αρχείων Τάξις» ιδρύθηκε το 2011 με έδρα την Καλαμάτα και αποτελεί ένα συλλογικό εγχείρημα, το οποίο φιλοδοξεί να συμβάλλει ενεργά στη διάσωση, ανάδειξη και αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, δίνοντας έμφαση στα ιστορικά τεκμήρια και ιδιαίτερα στα ιστορικά αρχεία. Μέσα από τις ποικίλες δράσεις της στοχεύει: (i) στη διάσωση, ταξινόμηση, επεξεργασία, διαχείριση και προστασία αρχειακών καταλοίπων και ιστορικών τεκμηρίων, (ii) στην καλλιέργεια της αρχειακής συνείδησης σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και συνολικά στην ελληνική κοινωνία, (iii) στην υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, (iv) στη χρήση των νέων τεχνολογιών για την διάσωση, προβολή και αξιοποίηση των ιστορικών τεκμηρίων.
Στην παρούσα ανακοίνωση θα παρουσιαστεί συνοπτικά το έργο της «Αρχείων Τάξις» και στη συνέχεια θα αναλυθούν τα μέχρι στιγμής δεδομένα-συμπεράσματα από τη λειτουργία του Archive Alert, μιας διαδικτυακής πλατφόρμας, όπου μεμονωμένα άτομα, φορείς και συλλογικότητες μπορούν να δηλώνουν αρχεία και άλλο πολιτιστικό υλικό που θεωρούν ότι κινδυνεύει, λόγω άγνοιας, αμέλειας ή λόγω έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού. Φιλοδοξία της παρουσίασης αυτής είναι να διερευνηθούν τρόποι συνεργασίας Δημοσίου (π.χ. ΓΑΚ, Βιβλιοθήκες, Πανεπιστήμια), Ερευνητικών Ιδρυμάτων, και μη κερδοσκοπικού τομέα προκειμένου να επιτευχθεί η βέλτιστη αξιοποίηση έμψυχων και άψυχων πόρων, δεδομένης της δύσκολης δημοσιονομικής κατάστασης, καθώς και η κατάθεση προτάσεων προς την κατεύθυνση της διευκόλυνσης τέτοιου είδους συμπράξεων.
Τετάρτη, 31.5.2017 Δημήτρης
Αγγελής-Δημάκης

Συζητητές:
Εύη Καρούζου, Σωκράτης Πετμεζάς
Αγροτική πολιτικοποίηση σε Ισπανία και Ελλάδα κατά το πρώτο τρίτο του 20ού αιώνα.
Μια συγκριτική ανάλυση της ανάπτυξης, των χαρακτηριστικών και των φορέων της

 
Στόχος σε αυτήν την ανακοίνωση είναι η συγκριτική ανάλυση της αγροτικής πολιτικοποίησης σε Ισπανία και Ελλάδα κατά το πρώτο τρίτο του 20ού αιώνα. Μετά από μία αρχική προσέγγιση του όρου «πολιτικοποίηση» –παραθέτοντας τις ώς τώρα διατυπωθείσες απόψεις και παρουσιάζοντας στη συνέχεια τη δική μας ερμηνευτική γραμμή– θα εστιάσουμε στις βασικές συγκλίσεις και αποκλίσεις μεταξύ των δυο χωρών. Ένα από τα βασικά μέσα αξιολόγησης της αγροτικής πολιτικοποίησης στις δυο χώρες αποτελεί η εξέταση των συλλογικών δομών που συγκροτούνται κατά την περίοδο αυτή και ιδιαίτερα ο βαθμός στον οποίο παρεμβαίνουν στην πολιτική διαδικασία. Σε αυτήν την ευρεία και ετερογενή κατηγορία θα πρέπει να εντάξουμε τόσο τις οργανώσεις που υπόκεινται σε μια συγκεκριμένη κρατική νομοθεσία, όπως για παράδειγμα τους γεωργικούς συνεταιρισμούς ή τα γεωργικά επιμελητήρια, όσο και τις ενώσεις εκείνες που δημιουργούνται ως πρωτοβουλία άλλων κοινωνικών ή πολιτικών φορέων. Ένα μεγάλο μέρος της ανάλυσής μας θα επικεντρωθεί στη διερεύνηση αυτών των παραγόντων και στη συγκριτική αξιολόγηση του λόγου και της δράσης τους. Συνυπολογίζοντας, σε κάθε περίπτωση, την παράμετρο της διαφορετικής φύσης των αγροτικών προβλημάτων στις δυο χώρες, με πιο ενδεικτικό παράδειγμα την τελείως διαφορετική εξέλιξη της αγροτικής μεταρρύθμισης, θα επιχειρήσουμε να διερευνήσουμε πώς αυτή αντανακλάται στο χαρακτήρα των συλλογικών δομών της υπαίθρου και ιδιαίτερα στη λειτουργία τους ως μέσων πολιτικοποίησης.
Τέλος, παράλληλα με την παραπάνω προβληματική θα εξετάσουμε το βαθμό στον οποίο υπάρχει κάποια μορφή αλληλλοδιαπλοκής μεταξύ της πολιτικοποίησης και της εμφάνισης φαινομένων ριζοσπαστικοποίησης στον αγροτικό χώρο Ισπανίας και Ελλάδας κατά το πρώτο τρίτο του 20ού αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό, ένα βασικό ερώτημα που τίθεται είναι αν με την πάροδο του χρόνου τα φαινόμενα αυτά εκφράζονται αποκλειστικά μέσα από τις συλλογικές δομές οργάνωσης ή αν αντίθετα απαντώνται ατομικές πρωτοβουλίες και ανοργάνωτες (ή τουλάχιστον πρόχειρα επεξεργασμένες) μορφές δράσης.
Τετάρτη, 7.6.2017 Ίκαρος Μαντούβαλος

Συζητητής: Βαγγέλης Καραμανωλάκης 
Χίλλεια: «Κυνήγι μαγισσών» στην οθωνική Αθήνα;
 
Δέκα περίπου χρόνια μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, στη δημόσια σφαίρα  εισέρχεται δυναμικά το ζήτημα του αποκλεισμού της θρησκευτικής ετερότητας από πεδία κοινωνικών δράσεων. Με αφορμή τα γεγονότα που είναι γνωστά στην ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης ως Χίλλεια, οι επιθέσεις δηλαδή που εκδηλώθηκαν στην Αθήνα, το 1842, εναντίον του σχολείου των Hill, γίνεται προσπάθεια να σκιαγραφηθεί το ιδεολογικό, πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εγγράφεται η παραπάνω δίωξη με την κατηγορία του προσηλυτισμού· έκφανση μιας θρησκευτικής διαμάχης που ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια ζωής του νεότευκτου κράτους και κορυφώθηκε στη δεκαετία του 1850. Στην πραγματικότητα επιχειρείται μια αναστοχαστική προσέγγιση αφενός της θέσης της ετεροδοξίας στην ελληνική πραγματικότητα, δεδομένης της ενεργού, κυρίαρχης παρουσίας της «κρατικής Εκκλησίας» σε αυτήν, αφετέρου της στάσης της πολιτείας απέναντι στην αρχή της ανεξιθρησκίας, μια αρχή που είχε εκφραστεί εμφατικά από τις Εθνοσυνελεύσεις της επαναστατικής περιόδου. Τέλος, στο περιθώριο της παραπάνω προβληματικής διατυπώνονται ερωτήματα που, αν και έχουν διερευνηθεί, έως έναν βαθμό, από την ελληνική ιστοριογραφία, ωστόσο εξακολουθούν να τροφοδοτούν τη σχετική με την εξάπλωση του προτεσταντισμού στην Ανατολή συζήτηση. Αν και σε ποιο βαθμό η εκπαιδευτική δράση του προτεσταντικού κινήματος εκδηλώθηκε ενιαία στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου (και δη του ελληνικού βασιλείου); Αν και σε ποιο βαθμό συνιστά απλά ένα προσηλυτιστικό μέσο, ή αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης ιδεολογικής θεώρησης και πολιτικής, όπως αυτή διαμορφώθηκε από αμερικανικούς κύκλους κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα;        
Oι συναντήσεις-συζητήσεις γίνονται στα γραφεία της Eταιρείας, Zωσίμου 11 (κάθετος Λασκάρεως) και είναι δημόσιες. Aρχίζουν στις 8.00 το βράδυ.
EΠITPOΠH ΣYNANTHΣEΩN-ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ:
Βαγγέλης Σαράφης (vagsar@hotmail.com), Κατερίνα Δέδε (kdede@eie.gr), Έλλη Δρούλια (e.droulia@parliament.gr), Βαγγέλης Καραμανωλάκης (karamanolakis@askiweb.gr), Μαριτίνα Λεοντσίνη  (maritinaleontsini@gmail.com), Μαρία Μάμαλη (mariamamali8@gmail.com), Ίκαρος Μαντούβαλος  (ikmadou@yahoo.gr), Κώστας Μέκκας (k.mekkas@yahoo.com), Νίκος Μέλιος (meliosni@otenet.gr), Ελένη Μπενέκη (BenekiE@piraeusbank.gr), Γιάννης Παπακονδύλης  (john_papak@hotmail.com), Τάσος Σακελλαρόπουλος  (sakellaropoulos@benaki.gr), Χρήστος Τριανταφύλλου  (vivawarlocks@yahoo.gr), Ελένη Τσουραπά (etsourapa@hotmail.com), Διονύσης Φαραός  (dionysisfaraos@gmail.com), Μιχάλης Φέστας (michfest@hotmail.com), Φιλίππα Χορόζη (filippa.chorozi@gmail.com)
Αν θέλετε το πρόγραμμα σε αρχείο pdf, κάντε κλικ εδώ παρακάτω αριστερά, στο κουμπί Κατέβασμα αρχείου 

Χρονικό των συναντήσεων-συζητήσεων από το 1975

Κατέβασμα αρχείου
Τελευταία νέα
Νέο πρόγραμμα συναντήσεων-συζητήσεων
14/02/2017
Δημοσιεύθηκε το νέο πρόγραμμα συναντήσεων-συζητήσεων (Φεβρουάριος-Ιούνιος 2017)
Επόμενη συνάντηση-συζήτηση, 15.2.17
26/01/2017
Επόμενη συνάντηση-συζήτηση, 15.2.17