Συναντήσεις - συζητήσεις

Αρχική » Δραστηριότητες » Συναντήσεις - συζητήσεις
Η ΕΜΝΕ οργανώνει από το 1975 στα Γραφεία της, ανά δεκαπενθήμερο περίπου και ημέρα Τετάρτη, δημόσιες ομιλίες-συζητήσεις σε θέματα νεοελληνικού κυ­ρίως ενδιαφέροντος. Πλήρες χρονικό των συναντήσεων αυτών από το 1975 μπορείτε να δείτε εδώ. Οι δεκαπενθήμερες συναντήσεις πήραν από το 1977 και ύστερα, τη μορφή ομιλιών σε ειδικά θέ­ματα. Βασική επιδίωξη της ΕΜΝΕ είναι οι ανακοινώσεις να έχουν, κατά το δυνατόν, σεμιναριακό χαρακτήρα: να αναφέρονται δηλαδή σε ένα συγκεκριμένο θέμα, νεοελληνικού ή ιστοριογραφικού γενικά ενδιαφέροντος, το οποίο αποτελεί αντικείμενο μελέτης του ομιλη­τή, και να επιτρέπουν τον διάλογο με το ακροατήριο. Το πρό­γραμμα των ομιλιών καταρτίζεται από την Επιτροπή Παρουσιά­σεων, η οποία αναζητά τους ομιλητές στον κύκλο των νεοελληνι­στών, με την ευρεία έννοια του όρου, αλλά και στον χώρο των ιστορικών γενικά και των επιστημόνων με ιστοριογραφικά ενδια­φέροντα. Επιδίωξη της Επιτροπής είναι να αντιπροσωπεύονται στο πρόγραμμα, κατά το δυνατόν, όλοι οι τομείς της ιστορικής επιστήμης.

Οι ομιλίες έχουν συνήθως τον χαρακτήρα της παρουσίασης μιας ερευνητικής εργασίας «εν τω γίγνεσθαι», χωρίς να αποκλείον­ται βέβαια και οι παρουσιάσεις ολοκληρωμένων εργασιών. Στόχος της Εταιρείας πάντως είναι οι ομιλίες να μην είναι εξαντλητικές και να επιτρέπουν τη συμμετοχή του ακροατηρίου. Η διαδικασία που ακολουθείται είναι συνήθως η ακόλουθη: Ο ομιλητής παρου­σιάζει σε γενικές γραμμές το θέμα του, που μπορεί να είναι και αντικείμενο διδακτορικής διατριβής, τις μεθοδολογικές επιλογές του, τα προβλήματα που συναντά στην έρευνα και τη μελέτη του θέματός του και τους τρόπους με τους οποίους προσπάθησε να τα αντιμετωπίσει. Ακολουθεί συζήτηση πάνω στα ζητήματα που έθε­σε ο ομιλητής και αναζητούνται μέσα από τον διάλογο εναλλα­κτικοί δρόμοι για την αντιμετώπιση των θεωρητικών και ερευνη­τικών προβλημάτων. Η παρακολούθηση των ομιλιών από το ακροα­τήριο και η συμμετοχή του στη συζήτηση διευκολύνεται απο μι­κρές περιλήψεις ή άλλα σχετικά κείμενα που o εισηγητής μοιρά­ζει πριν από την ομιλία του. Παράλληλα με τις ομιλίες αυτές, γίνονται συλλογικές παρουσιάσεις ερευνητικών εργασιών και ανοι­χτές συζητήσεις πάνω σε ποικίλα θέματα και προβλήματα της σύγχρονης ιστοριογραφίας.

Από το φθινόπωρο του 2003 όταν καταρτίζεται το πρόγραμμα των παρουσιάσεων, ορίζονται για κάθε μία από αυτές ένας, δύο ή και περισσότεροι "συζητητές", ειδικοί δηλαδή κατά τεκμήριο ερευνητές, οι οποίοι με τις παρατηρήσεις και τις παρεμβάσεις τους, όταν ο ομιλητής τελειώσει, συμβάλλουν στο να ακολουθήσει μία δημιουργική συζήτηση.

Αν είσαι ερευνήτρια/ερευνητής και θέλεις να παρουσιάσεις τη δουλειά σου στο πλαίσιο των συναντήσεων της ΕΜΝΕ, ή αν θέλεις να προτείνεις οτιδήποτε σχετικό με τις συναντήσεις-συζητήσεις, στείλε μας ένα μήνυμα από εδώ, δίνοντας όλες τις απαραίτητες πληροφορίες (ιδιότητα, θέμα, πλαίσιο της έρευνας).


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ-ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ


                                                             ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2018-ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΟΜΙΛΗΤΕΣ-ΣΥΖΗΤΗΤΕΣ ΘΕΜΑ - ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τετάρτη, 
17.10.2018
Τριαντάφυλλος Ε. Σκλαβενίτης Ο Λευκαδίτης γιατρός Πέτρος Δ. Στεφανίτσης (1791-1863) και τα ακυκλοφόρητα απομνημονεύματά του (1839)

Ο εντοπισμός του μοναδικού γνωστού αντιτύπου των απομνημονευμάτων του Π. Δ. Στεφανίτζη Ιατρού Λευκαδίου, απλή και μεμαρτυρημένη έκθεσις των εν Ελλάδι πράξεων και τυχών αυτού απ’ αρχής του αγώνος της επαναστάσεως μέχρι σήμερον· όπου περιέχονται και τα κατά την πολιορκίαν του Μεσολογγίου 1822 εν συνόψει, τα κατά την μεγάλην πολιορκίαν υπό Κιουταή και Ιβραΐμη 1825- 1826 και την ηρωϊκήν έξοδον των εν αυτώ, το ανδραγάθημα του Κίτσου Τζαβέλλα Αρχηγού των Ελλήνων εις Κλέισοβαν, η σύστασις του Επτανησιακού σώματος και εκστρατεία εις Αθήνας, η εξιστόρησις της αρχής και του τέλους του Α΄ εθνικού νοσοκομείου Ναυπλίου και του εκεί κλινικού και οικονομικού συστήματος, ο ερχομός, ο θάνατος και το βαλσάμωμα του σώματος του μακαρίτου Κυβερνήτου, ο όρκος των Ελλήνων προς τον Βασιλέα Όθωνα και αι τρεις αυτού υποσχετικαί προκηρύξεις προς αυτούς, κτλ. Επισυνάπτονται δε και Παράρτημα αποδεικτηρίων, και εξ λιθογραφήματα σφραγίδων και νομισμάτων του Κυβερνήτου και του Βασιλέως, και του ιστορικού αργυρού νομίσματος του εκτυπωθέντος εν Παυαρία εις μνήμην της νέας Ελληνικής βασιλείας, προς δε και αι εικόνες του τε Κυβερνήτου και του Βασιλέως. Εν Αθήναις, Εκ της Τυπογραφίας Κ. Ράλλη, 1839, με 150 σελίδες συνολικά, ήταν μια χαρμόσυνη είδηση για τους ερευνητές της Επανάστασης του 1821, τους βιογράφους του Στεφανίτση, τους μελετητές της ιστορίας της ιατρικής και της ιστορίας της Λευκάδας. Η Εταιρεία Λευκαδικών Μελετών αποφάσισε να ανατυπώσει το βιβλίο φωτομηχανικά και μου ανέθεσε την τεκμηριωμένη επανέκδοσή του, η οποία πέραν της ικανοποίησης τυπικών επί μέρους αποριών, που γεννά η μελέτη του βιβλίου, πρέπει να απαντά στα ερωτήματα τι νέο προσφέρει το απομνημόνευμα στην ιστορία του 1821 και στην ιστορία της τύχης των Αγωνιστών του, ιδιαίτερα εκείνων που ήταν Επτανήσιοι, προσδέθηκαν στην καποδιστριακή πολιτική μερίδα και ίσως το ρωσικό κόμμα, των ηττημένων δηλαδή, που δεν βρήκαν τρόπους επικοινωνίας με τους κρατούντες της μεταβατικής αναρχικής περιόδου και με το οθωνικό καθεστώς. Πρέπει να απαντά επίσης στο ερώτημα πόσο συμβάλλει το απομνημόνευμα στο καθάρισμα ή στο θόλωμα της εικόνας του συγγραφέα, με τις αυτοβιογραφικές πληροφορίες και εξηγήσεις που καταθέτει για τη μαθητεία και τη σταδιοδρομία του, την αφοσίωση και τις οργανωτικές ικανότητες που απαιτούσε το λειτούργημά του, την αγάπη για τους πάσχοντες, την πίστη στην ορθοδοξία, τη λατρεία στη μεγάλη και στη μικρή του πατρίδα, τη συμμετοχή και τη συνδρομή του σε θεσμούς της παιδείας, το συγγραφικό και εκδοτικό του έργο. Το τελευταίο ίσως ερώτημα είναι για την αιτία της εξαφάνισης του τυπωμένου βιβλίου των απομνημονευμάτων: προσπαθώ να τεκμηριώσω την εξήγηση ότι συνδέεται με την συγκρουσιακή πολιτική του πορεία, που κορυφώνεται την ώρα της έκδοσης του βιβλίου.
Τετάρτη, 31.10.2018 Κατερίνα Δέδε

Συζητητές: Ηλίας Νικολακόπουλος, Γιώργος Σωτηρέλης
Η «ξεχασμένη» Γερουσία του Μεσοπολέμου.

Στον 20ό αιώνα, και πιο συγκεκριμένα το 1927, θεσπίστηκε εκ νέου ως δεύτερο νομοθετικό σώμα η Γερουσία. Παρά τη βραχύβια παρουσία της στο πολιτικό στερέωμα -καταργήθηκε το 1935 με συντακτική πράξη-, η μεσοπολεμική Γερουσία διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πολιτικά τεκταινόμενα της περιόδου. Στο πλαίσιο μιας ευρύτερης μελέτης για τους λόγους που οδήγησαν στη θέσπιση της Γερουσίας την περίοδο του Μεσοπολέμου, η παρουσίαση θα εστιάσει σε δύο ζητήματα. Το πρώτο αφορά την ίδια τη θέσπισή της μετά από «περιπέτειες» στο σύνταγμα του 1927, απόληξη μιας συζήτησης που είχε ξεκινήσει ήδη από την αναθεώρηση του συντάγματος του 1911. Το δεύτερο αφορά τον ιδιότυπο τρόπο συγκρότησης του σώματος των γερουσιαστών με τη διάκρισή τους σε άμεσα εκλεγόμενους, με εθνικές εκλογές, και έμμεσα εκλεγόμενους από συγκεκριμένες «επαγγελματικές οργανώσεις». 
Τετάρτη, 14.11.2018 Εύη Καρούζου

Συζητητές: Χρήστος Λούκος, Μαρία Χριστίνα Χατζηιωάννου
Εθνικές γαίες, εθνικά δάνεια και εθνική κυριαρχία, 1833-1843

Εθνικές γαίες, εθνικά δάνεια και εθνική κυριαρχία, 1833-1843 Αντικείμενο της παρουσίασης είναι η σχέση μεταξύ εθνικού δανεισμού και εθνικής κυριαρχίας κατά τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους. Η συνθήκη της 7ης Μαΐου 1832, η οποία όρισε ως μονάρχη του ελληνικού κράτους τον πρίγκιπα Όθωνα της Βαυαρίας, όρισε επίσης ότι οι τρεις μεγάλες δυνάμεις (Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία) θα εγγυώνταν ένα δάνειο 60 εκατομμυρίων φράγκων τόσο για τη συγκρότηση στρατού του νεαρού μονάρχη όσο και για τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους. Η τμηματική καταβολή του δανείου, οι δαπάνες της Αντιβασιλείας και οι αποζημιώσεις στην Τουρκία για τα εδάφη που συμπεριελήφθησαν στην τελική χάραξη των συνόρων συνέβαλαν ώστε το δάνειο να μην αποδώσει τα προσδοκώμενα οφέλη. Από την άλλη, οι καθυστερήσεις και οι παύσεις στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους μετέτρεψαν σύντομα την Ελλάδα σε πεδίο δοκιμής της πολιτικής των επεμβάσεων της Βρετανίας, πολιτικής η οποία ξεδιπλώθηκε με μεγαλύτερη ένταση στις μη ευρωπαϊκές χώρες-οφειλέτες εθνικών δανείων. Παράλληλα, οι ίδιες αυτές παύσεις πληρωμών έθεταν στο νεαρό ελληνικό κράτος ζητήματα κατανόησης της φύσης των εθνικών δανείων και της εθνικής κυριαρχίας. Πολύ σύντομα, φάνηκε ότι ήταν πολύ δύσκολο να εξυπηρετηθούν πολλοί στόχοι ταυτόχρονα με έναν αναιμικό κρατικό προϋπολογισμό: εξυπηρέτηση των δανείων της Επανάστασης, εξυπηρέτηση του δανείου των 60 εκατ. φρ., συγκρότηση κράτους και αλυτρωτική πολιτική -δηλαδή αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες- δεν ήταν δυνατόν να καλυφθούν από τα πενιχρά κρατικά έσοδα. Η ανεπάρκεια αυτή έθεσε εν αμφιβόλω τις προτεραιότητες της ελληνικής πολιτικής. Η σύναψη δανείων από ένα εθνικά κυρίαρχο κράτος επέβαλλε πρώτα απ΄όλα μια αληθινή εθνική κυριαρχία, δηλαδή εξουσία επιβολής και είσπραξης φόρων στο εσωτερικό του κράτους. Οι ελληνικές κυβερνήσεις ωστόσο σχεδίαζαν το μέλλον της Ελλάδας θέτοντας διαφορετικές προτεραιότητες, όπως ο αλυτρωτισμός και η παραχώρηση συντάγματος, μην έχοντας εξασφαλίσει ακόμη την εσωτερική εθνική κυριαρχία. Μπορούσαν αυτές οι προτεραιότητες να διατηρήσουν τη φερεγγυότητα της Ελλάδας σε μια εποχή επέκτασης του χρηματιστικού κεφαλαίου στις ευρωπαϊκές και εξω-ευρωπαϊκές χώρες και αύξησης της ευρωπαϊκής επιθετικότητας, η οποία όλο και απομακρυνόταν από το όραμα της «αιώνιας ειρήνης», όπως ενσαρκώθηκε ατελώς από το Ευρωπαϊκό Κονσέρτο; Ο φιλελευθερισμός και ο εθνικισμός πόσο ευθύνονταν τελικά για την αφερεγγυότητα της χώρας;
Τετάρτη, 28.11.2018 Yusuf Ziya Karabıçak

Συζητητές: Παρασκευάς Κονόρτας, Σοφία Λαΐου
Το Ορθόδοξο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στη διαμόρφωση της Οθωμανικής Εξουσίας, 1770-1839. 

 Η ανακοίνωση έχει ως στόχο να παρουσιάσει τους μετασχηματισμούς της Οθωμανικής Εξουσίας μέσω της μεταβαλλόμενης σχέσης της με το Ορθόδοξο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Η συνδρομή του Πατριαρχείου ήταν απαραίτητη για την Οθωμανική Εξουσία, ώστε να αποκρούσει πρώτα τη ρωσική προπαγάνδα, στη συνέχεια τη γαλλική και εν τέλει τη γοητεία των αποσχιστικών ιδεολογιών. Το Πατριαρχείο, με τη σειρά του, βρέθηκε σε σύγκρουση με τις αναδυόμενες ιδεολογίες των τελών του 18ου αιώνα, ως αποτέλεσμα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Σε αυτή τη συμμαχία κάθε μέρος ήλπιζε ότι θα προστατεύσει τα συμφέροντά του. Ο oρθόδοξος ανώτατος κλήρος ήταν ήδη ουσιώδες συστατικό στοιχείο της οθωμανικής διοίκησης στην Eποχή των Aγιάνηδων (ύστερος 18ος – πρώιμος 19ος αιώνας). Κατά τον ύστερο 18ο αιώνα, τόσο οι πατριάρχες, όσο και οι μητροπολίτες των αστικών κέντρων των Βαλκανίων ανέπτυξαν άμεσες σχέσεις με τις τοπικές ελίτ. Η επιτυχία του τοπικού ανώτατου κλήρου και οι επαφές του με το ποίμνιό του ήταν σε άμεση εξάρτηση από την καλή θέληση των κατά τόπους ισχυρών παραγόντων, με τους τελευταίους να περιμένουν εξυπηρετήσεις από τον κλήρο, επωφελούμενοι από τα διάφορα δίκτυα των οποίων αποτελούσαν μέρος. Η κατάσταση αυτή ανησυχούσε εξίσου το Πατριαρχείο και την οθωμανική διοίκηση. Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο κυρίαρχος ρόλος του Πατριαρχείου στην κοινωνική ζωή των Ελληνορθοδόξων αναδύθηκε κατά την Εποχή των Επαναστάσεων και συνδεόταν άμεσα με τις προσπάθειες της οθωμανικής διοίκησης για συγκεντρωτισμό και εκσυγχρονισμό ως μία απάντηση στη διεκδίκηση από τους αγιάνηδες και τους εξωτερικούς αντιπάλους μεγάλου μέρους της εξουσίας. Ο κυρίαρχος αυτός ρόλος εδραιώθηκε μέσα από μία μακρά διαδικασία που διήλθε από δύο επαναστάσεις Ορθοδόξων, των Σέρβων και των Ελλήνων, κατά τη διάρκεια των οποίων ο κλήρος έπαιξε καίριο ρόλο στην οθωμανική στρατηγική. 
Τετάρτη, 12.12.2018 Δανάη Καρυδάκη

Συζητητές: Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Δέσπω Κριτσωτάκη 
Ο Φρόυντ κάτω απ’ την Ακρόπολη: η ιστορία της ψυχανάλυσης στην Ελλάδα (1915- 1995)

Η ψυχανάλυση φτάνει στην Ελλάδα το 1915 με τον Μανόλη Τριανταφυλλίδη και εξελίσσεται από τη Μαρία Βοναπάρτη –επιστήθια φίλη του Φρόυντ και μέλος της ελληνικής βασιλικής οικογένειας– και την ψυχαναλυτική της ομάδα (Ανδρέας Εμπειρίκος, Δημήτριος Κουρέτας και Γεώργιος Ζαβιτζιάνος) μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όμως, οι πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες της μεταπολεμικής Ελλάδας, όπως διαμορφώθηκαν από τη Ναζιστική Κατοχή, τον Εμφύλιο, τις διώξεις των αριστερών και την ιδεολογική και κοινωνική μετεμφυλιακή πόλωση, αλλά και τη δικτατορία των συνταγματαρχών οδήγησαν, εκτός των άλλων, κάθε προσπάθεια για εδραίωση της ελληνικής ψυχανάλυσης σε διάλυση και αποτυχία. Η Μεταπολίτευση με τις ραγδαίες κοινωνικές αλλαγές που επέφερε αποτελεί σημείο καμπής στην ιστορία της ελληνικής ψυχανάλυσης. Μετά την πτώση της δικτατορίας, ψυχαναλυτές που είχαν εκπαιδευτεί στο εξωτερικό επέστρεψαν, ίδρυσαν ψυχαναλυτικές εταιρίες, εκπαίδευσαν νέους ψυχαναλυτές και συνέβαλαν στη μεταρρύθμιση της ελληνικής ψυχιατρικής και την εδραίωση του νεοσύστατου ΕΣΥ, εντός του οποίου προσέφεραν ενίοτε την επιλογή της ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπείας στην κοινότητα. Η παρούσα εισήγηση αντλεί υλικό από ανεξερεύνητα αρχεία και προφορικές μαρτυρίες, για να χαρτογραφήσει την περίπλοκη σχέση μεταξύ ψυχανάλυσης και ελληνικής κοινωνίας, με σκοπό να καλύψει ένα βιβλιογραφικό κενό όχι μόνο στην ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας αλλά και, ευρύτερα, στην ιστορία της ευρωπαϊκής ψυχανάλυσης και την ιστοριογραφία.
Τετάρτη, 19.12.2018 Σπύρος Κακουριώτης

Συζητητές: Γρηγόρης Ιωαννίδης, Κωστής Κορνέτης
Θεατρικές πρωτοπορίες του «’68» στην Ελλάδα της δικτατορίας: Μεταξύ διεθνικής αμφισβήτησης και αντιιμπεριαλισμού. 

Η περίοδος της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974) θεωρήθηκε, ιδιαίτερα παλαιότερα, εποχή σκοταδιστικής οπισθοδρόμησης, που κατέπνιξε κάθε πολιτιστική έκφραση. Τα τελευταία χρόνια, η εικόνα αυτή έχει μεταβληθεί, χάρη σε μελέτες που διερευνούν την άνθηση πολιτισμικών μορφών, μέσα από τις οποίες εκφράστηκε σε μεγάλο βαθμό η αμφισβήτηση του καθεστώτος στο εσωτερικό. Στο πεδίο της κουλτούρας, χάρη στους ιδιαίτερους κώδικες επικοινωνίας με το κοινό, μπορούσε να παρακάμπτεται η λογοκρισία και, μέσω της εγγενούς αμφισημίας της καλλιτεχνικής έκφρασης, να προσλαμβάνεται ως χειρονομία αμφισβήτησης και αντίθεσης στο καθεστώς. Σε αυτήν την κατεύθυνση, το πεδίο της θεατρικής πράξης, ιδιαίτερα του «πρωτοποριακού θεάτρου», αποδείχθηκε προνομιακός τόπος καλλιέργειας και έκφρασης αυτής της αμφισβήτησης. Ταυτόχρονα, υπήρξε προνομιακός αποδέκτης των τεκτονικών μετασχηματισμών της «πολιτισμικής επανάστασης» που σημειώνεται κατά τη μακρά δεκαετία του ’60 σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα στις δυτικές κοινωνίες. Η παρουσίαση εστιάζει στην πρόσληψη των καλλιτεχνικών και ιδιαίτερα των θεατρικών πρωτοποριών του «’68» στην Ελλάδα της δικτατορίας, εξετάζοντας τη μορφή που πήραν στην ελληνική σκηνή και τις λογοκριτικές αντιδράσεις του καθεστώτος. Διερευνάται α- ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ περιοδικό ΜΝΗΜΩΝ κόμη η σχέση τους με την πολιτική –που δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη– αλλά και οι εντάσεις που προκάλεσε στο θεατρικό πεδίο η συνάντηση του διεθνικού προτάγματος των θεατρικών πρωτοποριών του «’68» με τον αντιιμπεριαλιστικό λόγο της Αριστεράς. Τέλος, μέσα από το παράδειγμα σημαντικών πρωτοποριακών θιάσων της εποχής (Πειραματικό Μαριέττας Ριάλδη, Ελεύθερο Θέατρο και Ανοιχτό Γιώργου Μιχαηλίδη), αλλά και της παράστασης Το μεγάλο μας τσίρκο, τίθεται το ερώτημα για τον βαθμό στον οποίο οι πρωτοποριακοί πειραματισμοί ενοφθαλμίστηκαν στο ελληνικό θέατρο, καθώς και για τη φύση των μετασχηματισμών που υπέστησαν μετά την κατάρρευση της δικτατορίας. 
Τετάρτη, 16.1.2019

 
Αγγελική Χριστοδούλου

Συζητητές: Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Κώστας Λάππας
Φοιτητές του Πανεπιστημίου Αθηνών στον Μεσοπόλεμο. Μια καινούρια ταυτότητα;
 
Τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει συστηματική έρευνα και σημαντική παραγωγή μελετών για το Πανεπιστήμιο Αθηνών και τον φοιτητικό πληθυσμό κατά τον 19ο αιώνα. Η παραγωγή εμπλούτισε αποφασιστικά τη σχετική βιβλιογραφία προς νέες κατευθύνσεις, συγκριτικά με τις παλαιότερες, οι οποίες αναδείκνυαν κυρίως τον εθνικό ρόλο και την δημόσια παρουσία του ιδρύματος, διαθέτοντας πλέον μια σαφή εικόνα για το φοιτητικό σώμα κατά τον 19ο αιώνα. Πρόκειται για έναν πληθυσμό που συγκροτεί τη δική του ταυτότητα και παρουσία, με βάση μια σειρά από παράγοντες: την αδιάλειπτη συμμετοχή των φοιτητών σε εθνικούς και πολιτικούς αγώνες, την διαφοροποίηση απέναντι στους υπόλοιπους νέους σχετικά με το επιστημονικό κεφάλαιο που κατείχαν και τις συνακόλουθες διεκδικήσεις τους, καθώς και τις προσδοκίες της κοινωνίας για το διάδοχο επιστημονικό και επαγγελματικό δυναμικό που θα στελέχωνε και θα εκσυγχρόνιζε τη χώρα. Στον Μεσοπόλεμο υπάρχουν μια σειρά από αλλαγές. Καταρχάς στην ίδια την ανώτατη εκπαίδευση, λόγω της διεύρυνσής της και της προσπάθειας του βενιζελικού στρατόπεδου για επαγγελματοποίηση των σπουδών και στροφή προς την εξειδίκευση. Και από την άλλη, στο φοιτητικό σώμα λόγω της αύξησης του αριθμού των φοιτητών και ιδίως των φοιτητριών, της επιβολής διδάκτρων από τα τέλη του 19ου αιώνα, της καθιέρωσης των εισαγωγικών εξετάσεων και της δυνατότητας νόμιμης συνδικαλιστικής δράσης. Κεντρικό ερώτημα της ανακοίνωσης είναι εάν και πόσο οι αλλαγές αυτές συγκροτούν μια νέα ταυτότητα του φοιτητικού σώματος, λαμβάνοντας υπόψη το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής, τα ιδεολογικά ρεύματα, αλλά και την ίδια τη νοηματοδότηση της έννοιας νεολαία κατά την περίοδο αυτή. 
Oι συναντήσεις-συζητήσεις γίνονται στα γραφεία της Eταιρείας, Zωσίμου 11 (κάθετος Λασκάρεως) και είναι δημόσιες. Aρχίζουν στις 8.00 το βράδυ.
EΠITPOΠH ΣYNANTHΣEΩN-ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ:
Βαγγέλης Σαράφης (vagsar@hotmail.com), Κατερίνα Δέδε (kdede@eie.gr), Έλλη Δρούλια (e.droulia@parliament.gr), Βαγγέλης Καραμανωλάκης (karamanolakis@askiweb.gr), Μαριτίνα Λεοντσίνη  (maritinaleontsini@gmail.com), Μαρία Μάμαλη (mariamamali8@gmail.com), Ίκαρος Μαντούβαλος  (ikmadou@yahoo.gr), Κώστας Μέκκας (k.mekkas@yahoo.com), Νίκος Μέλιος (meliosni@otenet.gr), Ελένη Μπενέκη (BenekiE@piraeusbank.gr), Γιάννης Παπακονδύλης  (john_papak@hotmail.com), Τάσος Σακελλαρόπουλος  (sakellaropoulos@benaki.gr), Χρήστος Τριανταφύλλου  (vivawarlocks@yahoo.gr), Ελένη Τσουραπά (etsourapa@hotmail.com), Διονύσης Φαραός  (dionysisfaraos@gmail.com), Μιχάλης Φέστας (michfest@hotmail.com), Φιλίππα Χορόζη (filippa.chorozi@gmail.com)
Αν θέλετε το πρόγραμμα σε αρχείο pdf, κάντε κλικ εδώ παρακάτω αριστερά, στο κουμπί Κατέβασμα αρχείου 

Χρονικό των συναντήσεων-συζητήσεων από το 1975

 
Κατέβασμα αρχείου
Τελευταία νέα
Επόμενη συνάντηση-συζήτηση, 14.11.18
14/11/2018
Επόμενη συνάντηση-συζήτηση, 14.11.18
Νέο πρόγραμμα συναντήσεων-συζητήσεων
28/02/2018
Δημοσιεύθηκε το νέο πρόγραμμα συναντήσεων-συζητήσεων (Οκτώβριος 2018-Ιανουάριος 2019)